Ukończył Wydział Melioracji Wodnych w Wyższej Szkole Rolniczej w Krakowie, gdzie uzyskał dyplom magistra inżyniera. Przed podjęciem pracy w IMUZ pracował w Rejonowym Przedsiębiorstwie Melioracyjnym jako stażysta-łąkarz, a następnie z-ca Kierownika w Dziale Zagospodarowania Pomelioracyjnych
W Oddziale IMUZ w Krakowie pracuje od 1969 roku kolejno na stanowiskach: pracownika inżynieryjno-technicznego, asystenta, starszego asystenta, adiunkta oraz docenta w Pracowniach: Przyrodniczych Podstaw Melioracji Górskich (Zakład Przyrodniczych Podstaw Melioracji), Użytków Zielonych (Zakład Gospodarki Górskiej), a później w tym samym zakładzie w Pracowni Pastwisk Karpackich, którą utworzył i kierował w latach 1987-1992, to jest do czasu reorganizacji struktury IMUZ. Od 1992 roku kieruje krakowskim Oddziałem IMUZ, przekształconym w 1999 roku w Małopolski Ośrodek Badawczy w Krakowie.
Rozprawę doktorską na temat wpływu zróżnicowanych ilości wysiewu mieszanek nasion traw i roślin motylkowych na ilościowo-jakościowe zmiany nowo zakładanych użytków zielonych obronił z wyróżnieniem w 1977 roku. W pracy tej wykazał możliwości znacznego ograniczenia drogiego wówczas materiału siewnego stosowanego przy zagospodarowaniach użytków zielonych. Uzyskane wyniki potwierdził też licznymi wielkoobszarowymi wdrożeniami.
W 1974 roku odbył półroczny staż naukowo-techniczny w Szwajcarii (SFRA, Nyon pod Genewą). Od tego czasu samodzielnie prowadzi większość badań realizowanych w terenach karpackich. Były to między innymi prace z zakresu niskonakładowego wykorzystania runi łąkowo-pastwiskowej, organizacji wypasu dużych stad owiec, nakładów i efektów produkcyjnych przy wypasie bydła systemem oborowym i "non stop" w górach, wpływu koszarzenia na plonowanie oraz skład botaniczny i chemiczny runi, oceny skuteczności stosowania pielęgnacyjnego wykaszania runi pastwiskowej, przydatności różnych typów ogrodzeń przy wypasach kwaterowych, a w końcu oceny możliwości stosowania mechanicznego dojenia polskich owiec górskich z uwzględnieniem aspektów środowiskowych organizacyjno-produkcyjnych i sanitarnych. Wyniki tych prac stanowiły przedmiot jego rozprawy habilitacyjnej. 
Kolokwium habilitacyjne złożył z wyróżnieniem w maju 1992 roku przed Radą Wydziału Rolniczego Akademii Rolniczej im. Hugona Kołłątaja w Krakowie. W październiku Centralna Komisja ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych zatwierdziła Uchwałę Rady Wydziału Rolniczego AR w Krakowie o nadaniu mu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk rolniczych w zakresie agrotechniki-łąkarstwa, a z dniem 1 stycznia 1993 roku został mianowany na stanowisko docenta w IMUZ, na którym pracuje do dnia dzisiejszego.
Od połowy lat osiemdziesiątych zainteresowania badawcze poszerza o zagadnienia dotyczące skutków działalności rolniczej na środowisko przyrodnicze, a zwłaszcza wpływu użytkowania ziemi na ilościowo-jakościowe zasoby wodne występujące w małych zlewniach karpackich.
Jest autorem lub współautorem około 150 publikacji naukowych, popularno-naukowych i upowszechnieniowych. Jest współautorem podręcznika, słownika agro-bio-technicznego, a także kilku opracowań monograficznych. Współuczestniczył w wykonaniu wielu ekspertyz, koncepcji i wdrożeń. Przez wiele lat był kierownikiem oryginalnych własnych tematów badawczych. Obecnie, obok realizowanego tematu jest też autorem i koordynatorem kolejnego już problemu badawczego.
Od 1991 roku jest członkiem Rady Naukowej IMUZ. Obecnie pracuje w Komisji Ekonomicznej i Komisji ds. Rozwoju Kadry Naukowej IMUZ.